Βουλευτής ΠΑ.ΣΟ.Κ., Α’ Θεσσαλονίκης, κ. Χρύσα Αράπογλου
Θέμα: Αδικίες στα κοινωνικά οικιακά τιμολόγια της ΔΕΗ
Προς: Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, κ. Κωνσταντίνα Μπιρμπίλη


Η θέσπιση του κοινωνικού οικιακού τιμολογίου είχε ως στόχο τη στήριξη και διευκόλυνση των ασθενέστερων κοινωνικά ομάδων και την αντιμετώπιση συγκεκριμένων κοινωνικών προβλημάτων. Οι όροι και οι προδιαγραφές όμως που συμπεριλήφθησαν στη σχετική απόφαση, δεν οδηγούν στο προαναφερόμενο αποτέλεσμα. Αναφέρω συγκεκριμένη υπόθεση που έφτασε στο πολιτικό μου γραφείο.
Μητέρα διαζευγμένη (μονογονική οικογένεια) με 3 παιδιά, εκ των οποίων τα δύο από αυτά ανάπηρα (το ένα καρκινοπαθές και το άλλο με βαριά μορφή επιληψίας) και ετήσιο εισόδημα 12.000 ευρώ, δεν δικαιούται να ενταχθεί στις ρυθμίσεις του κοινωνικού οικιακού τιμολογίου επειδή ο μέσος όρος της 4μηνιαίας κατανάλωσης ρεύματος της  είναι μεγαλύτερος από τα οριζόμενα.

Και εδώ προκύπτουν τα εξής ερωτήματα:

  1. Μια 4μελής οικογένεια και μάλιστα με δύο ανάπηρα παιδιά, δεν έχει αυτονόητα μεγαλύτερες ανάγκες σε καθημερινή κατανάλωση ρεύματος από άλλες, μικρότερες ή χωρίς το συγκεκριμένο πρόβλημα, οικογένειες; Επομένως πώς μπορεί το κριτήριο της κατανάλωσης να είναι ίδιο είτε πρόκειται για πολυμελή οικογένεια είτε για μεμονωμένα άτομα;
  2. Το κριτήριο της αναπηρίας και του χαμηλού εισοδήματος δεν αρκεί από μόνο του ως κριτήριο για την ένταξη σε ευπαθή κοινωνική ομάδα και κατά συνέπεια  στις ρυθμίσεις του κοινωνικού τιμολογίου. Τι νόημα έχει ο όρος «κοινωνικό» αν δεν προβλέπει και δεν αντιμετωπίζει τέτοιου είδους ζητήματα; Αν η συγκεκριμένη οικογένεια δεν έχει την ευκαιρία να ενταχθεί στη ρύθμιση τότε για ποιους ακριβώς ισχύουν οι πρόνοιες;


Σε σχέση με τα παραπάνω:

Ερωτάται η κυρία υπουργός

Πώς αξιολογεί το συγκεκριμένο παράδειγμα και πώς απαντά στα προηγούμενα ερωτήματα;