Βιταμίνες

fo_054.jpgΟι βιταμίνες διακρίνονται σε υδατοδιαλυτές (B, C) και λιποδιαλυτές (Α, D, E, K).

Βιταμίνες Α, C, E :
Αποτελούν ασπίδα προστασίας από τις ρυτίδες.

Βιταμίνη Α:
Αποθηκεύεται στο συκώτι. Η βιταμίνη Α περιέχεται στο γάλα, στο βούτυρο, στον κρόκο του αβγού, στα καρότα και σε άλλα λαχανικά. Μετέχει στο σχηματισμό ουσιών, που είναι απαραίτητες, για την όραση στο ημίφως, καθώς και στην οστέωση και την οδοντοφυΐα.

Βιταμίνη Ε:
Κύρια πηγή της είναι τα φυτικά λίπη. Οι ημερήσιες ανάγκες, για τον άνθρωπο, δεν είναι γνωστές, με ακρίβεια. Σε βρέφη μικρού βάρους γέννησης έχει περιγραφεί αιμολυτική αναιμία, που αναστέλλεται με τη χορήγηση βιταμίνης Ε. Τελευταία, χρησιμοποιείται για την πρόληψη της νόσου οπισθοφακικής ινοπλασίας των πρόωρων καθώς και για την πρόληψη εγκεφαλικών αιμορραγιών σε πρόωρα, με πολύ μικρό βάρος γέννησης. Τα υψηλά επίπεδα βιταμίνης Ε στο αίμα είναι πιθανό να συνδέονται με την προστασία των πνευμόνων, σύμφωνα με έρευνα επιστημόνων από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μπάφαλο της Νέας Υόρκης. Άτομα με υψηλά επίπεδα βιταμίνης Ε είχαν υγιέστερους πνεύμονες, σε σχέση με τα άτομα, που είχαν χαμηλές συγκεντρώσεις της αντίστοιχης ουσίας στο αίμα τους.

Βιταμίνη C:
Η βιταμίνη C (ασκροβικό οξύ) συμμετέχει σε πολλά ενζυμικά συστήματα και είναι απόλυτα απαραίτητη για το σχηματισμό και τη διατήρηση του κολλαγόνου. Τροφές, πλούσιες σε βιταμίνη C, είναι τα φρούτα, τα λαχανικά και κυρίως ο χυμός του λεμονιού και του πορτοκαλιού. Καταστρέφεται με το βρασμό. Ο άνθρωπος, σε αντίθεση με όλα τα άλλα θηλαστικά, δε συνθέτει βιταμίνη C. Η έλλειψη της βιταμίνης C προκαλεί σκορβούτο. Η ημερήσια χορήγηση 100-200mg ασκορβικού οξέος αρκεί για τη γρήγορη υποχώρηση των συμπτωμάτων της ασθένειας.

Βιταμίνη Κ:
Υπάρχουν δύο είδη της βιταμίνης Κ: η Κ1, η οποία βρίσκεται κυρίως, στα πράσινα λαχανικά, και η Κ2, η οποία συντίθεται από την εντερική χλωρίδα. Σε περιπτώσεις σοβαρής έλλειψης βιταμίνης Κ, εκδηλώνονται αιμορραγίες σε διάφορα ενδοκοιλιακά όργανα, στον εγκέφαλο κ.λπ.. Έλλειψη βιταμίνης Κ μπορεί να αναπτυχθεί, μετά τη νεογνική ηλικία, σε περιπτώσεις κακής απορρόφησης του λίπους, όπως στον αποφρακτικό ίκτερο, καθώς και σε περιπτώσεις καταστροφής της εντερικής χλωρίδας, που μπορεί να συμβεί, έπειτα από παρατεταμένη χρήση αντιβιοτικών.
Καταναλωτικά Βήματα - Τεύχος Οκτωβρίου-Νοεμβρίου 2003